Chobe NP
Door: Barbara
Blijf op de hoogte en volg Barbara
27 Oktober 2011 | Botswana, Gaborone
Donderdag 27 oktober 2011
Gefeliciteerd! Veertig jaar!
Vanmorgen op tijd opgestaan, gedoucht en spullen bij elkaar geraapt en naar beneden. Daar door (bijna) iedereen gefeliciteerd, ontbeten en toen gingen we. In de truck vond Arjen dat ik wel even kon gaan staan zodat er een lied voor me kon worden gezongen. Maar wel staan, anders geen lied! Ik wilde eerst niet en gelukkig reden we op dat moment ook net de campsite af, omhoog en erg hobbelig, dat was ook de bedoeling denk ik, maar het lied was prachtig!!
En nu weer naar Botswana, naar Chobe National Park.
Weer een grens over, nu weer van Namibië naar Botswana. We moesten onze schoenen ontsmetten in verband met allerlei mee te nemen ziektes, maar ik liep op mijn slippers, dus mijn voeten werden meteen mee-ontsmet. Mijn schoenen die ik eigenlijk iedere dag droeg, lagen nog in de truck, dus erg veel zin had het eigenlijk ook niet.
Nog even foto's gemaakt van een baobab en van bavianen in een boom. Daarna door de douane (die meneer was erg vriendelijk, maakte met iedereen een praatje, maar zag hij dat ik vandaag jarig was??? En ook nog een jubileum??? Nee...) en weer verder, welkom in Botswana.
Uiteindelijk aangekomen op de campsite, heb ik geholpen met het bereiden van de lunch. Ondertussen hebben André en Marcel mijn tent opgezet (bedankt!!). Voor 's middags is er een boottocht over de Chobe-rivier gepland, daar heb ik veel zin in.
Dus wij met z'n allen naar de boot. Een leuk stukje, over een soort plankensteigers, langs een erg mooi restaurant (daar zou ik in mijn vakantieklofje nogal uit de toon vallen) en een zwembad. Daarna met z'n allen aan boord, een mooi plekje aan de zijkant van de boot uitgezocht en daar gingen we!
We hebben tijdens de boottocht veel dieren gezien, eerst buffels, diverse vogels, een luie krokodil, rennende bavianen op de kant (met kleintjes aan de buik) en later ook nijlpaarden, drinkende mannetjes olifanten (een was wel heel duidelijk een mannetje wat voor enige hilariteit zorgde onder de dames, de echtgenoten waren er vooral een beetje stil van...).
Natuurlijk veel foto's gemaakt, vooral van de olifanten en de nijlpaarden (die hadden we nog niet zoveel gezien en zeker niet zo dichtbij), van een ijsvogeltje, en ook van bovenop de boot leuke panoramafoto's gemaakt van de omgeving, met olifanten in de verte en een kleine olifantenfamilie gefilmd, die eens kwamen drinken. Een heel klein olifantje (paar dagen oud of misschien weken) moest nog oefenen met zijn slurf, hij had em nog niet helemaal onder controle. Gelukkig dat ie nog bij zijn moeder kan drinken!
Nog foto's gemaakt van de zonsondergang (niet zo heel spectaculair deze keer, er was geen boom voor de voorgrond) en daarna zijn we teruggevaren en aan de kant teruggelopen naar onze plek. Nog even wat wrattenzwijnen geprobeerd te fotograferen, die aan het graven waren tussen de huisjes op de campsite, maar die houden niet zo goed op de foto. Ik heb geeneen foto van een wrattenzwijn die niet onscherp of bewogen is!? Dichterbij gaan vond ik niet zo'n goed idee, ze hebben enorme tanden!
Toen we bij onze kampeerplek kwamen stond de champagne al klaar (de glazen neergezet zodat er een 40 stond), speciaal voor mij ook een alcoholvrije versie. Ben had voor taart gezorgd, dus tijd voor een klein feestje. En dat nadat ik vanmorgen al zo mooi toegezongen was!
In Botswana bleek er geen gas meer te krijgen, dus het avondmaal werd nu klaargemaakt op het kampvuur: vers gebakken frites. Ik had het zelf kunnen kiezen, op mijn verjaardag!! Lekker hoor!
's Avonds ben ik nog op zoek geweest naar een blikje Fanta Cassis dat ik nog had en een halve zak kaaswurmen. Die had ik speciaal bewaard om ze onderweg in de truck te kunnen snacken, de volgende dag.
Bob eb Arieta hadden de bus schoongemaakt, maar mijn kaasdingen waren nergens te vinden. We hebben zelfs nog in de vuilnisbak gekeken, daar lagen ze niet en Bob kon het zich ook helemaal niet herinneren. Mijn blikje vond ik later in de koelbox.
Later bedacht Arjen in ene waar ze gebleven waren: bavianen! Dat apentuig!! Die klimmen gewoon de truck in om je lekker dingen te jatten! En daar baalde ik van, want het waren echt heerlijke kaaschipsdingenwurmpjes!!! Maar vooruit. Of het echt bavianen waren geweest weet ik natuurlijk niet zeker, maar het is weer eens wat anders dan wanneer het per ongeluk blijkt weggegooid.
In elk geval, we gingen op tijd naar bed, want de volgende morgen hadden we een game-drive! Welterusten!
Gefeliciteerd! Veertig jaar!
Vanmorgen op tijd opgestaan, gedoucht en spullen bij elkaar geraapt en naar beneden. Daar door (bijna) iedereen gefeliciteerd, ontbeten en toen gingen we. In de truck vond Arjen dat ik wel even kon gaan staan zodat er een lied voor me kon worden gezongen. Maar wel staan, anders geen lied! Ik wilde eerst niet en gelukkig reden we op dat moment ook net de campsite af, omhoog en erg hobbelig, dat was ook de bedoeling denk ik, maar het lied was prachtig!!
En nu weer naar Botswana, naar Chobe National Park.
Weer een grens over, nu weer van Namibië naar Botswana. We moesten onze schoenen ontsmetten in verband met allerlei mee te nemen ziektes, maar ik liep op mijn slippers, dus mijn voeten werden meteen mee-ontsmet. Mijn schoenen die ik eigenlijk iedere dag droeg, lagen nog in de truck, dus erg veel zin had het eigenlijk ook niet.
Nog even foto's gemaakt van een baobab en van bavianen in een boom. Daarna door de douane (die meneer was erg vriendelijk, maakte met iedereen een praatje, maar zag hij dat ik vandaag jarig was??? En ook nog een jubileum??? Nee...) en weer verder, welkom in Botswana.
Uiteindelijk aangekomen op de campsite, heb ik geholpen met het bereiden van de lunch. Ondertussen hebben André en Marcel mijn tent opgezet (bedankt!!). Voor 's middags is er een boottocht over de Chobe-rivier gepland, daar heb ik veel zin in.
Dus wij met z'n allen naar de boot. Een leuk stukje, over een soort plankensteigers, langs een erg mooi restaurant (daar zou ik in mijn vakantieklofje nogal uit de toon vallen) en een zwembad. Daarna met z'n allen aan boord, een mooi plekje aan de zijkant van de boot uitgezocht en daar gingen we!
We hebben tijdens de boottocht veel dieren gezien, eerst buffels, diverse vogels, een luie krokodil, rennende bavianen op de kant (met kleintjes aan de buik) en later ook nijlpaarden, drinkende mannetjes olifanten (een was wel heel duidelijk een mannetje wat voor enige hilariteit zorgde onder de dames, de echtgenoten waren er vooral een beetje stil van...).
Natuurlijk veel foto's gemaakt, vooral van de olifanten en de nijlpaarden (die hadden we nog niet zoveel gezien en zeker niet zo dichtbij), van een ijsvogeltje, en ook van bovenop de boot leuke panoramafoto's gemaakt van de omgeving, met olifanten in de verte en een kleine olifantenfamilie gefilmd, die eens kwamen drinken. Een heel klein olifantje (paar dagen oud of misschien weken) moest nog oefenen met zijn slurf, hij had em nog niet helemaal onder controle. Gelukkig dat ie nog bij zijn moeder kan drinken!
Nog foto's gemaakt van de zonsondergang (niet zo heel spectaculair deze keer, er was geen boom voor de voorgrond) en daarna zijn we teruggevaren en aan de kant teruggelopen naar onze plek. Nog even wat wrattenzwijnen geprobeerd te fotograferen, die aan het graven waren tussen de huisjes op de campsite, maar die houden niet zo goed op de foto. Ik heb geeneen foto van een wrattenzwijn die niet onscherp of bewogen is!? Dichterbij gaan vond ik niet zo'n goed idee, ze hebben enorme tanden!
Toen we bij onze kampeerplek kwamen stond de champagne al klaar (de glazen neergezet zodat er een 40 stond), speciaal voor mij ook een alcoholvrije versie. Ben had voor taart gezorgd, dus tijd voor een klein feestje. En dat nadat ik vanmorgen al zo mooi toegezongen was!
In Botswana bleek er geen gas meer te krijgen, dus het avondmaal werd nu klaargemaakt op het kampvuur: vers gebakken frites. Ik had het zelf kunnen kiezen, op mijn verjaardag!! Lekker hoor!
's Avonds ben ik nog op zoek geweest naar een blikje Fanta Cassis dat ik nog had en een halve zak kaaswurmen. Die had ik speciaal bewaard om ze onderweg in de truck te kunnen snacken, de volgende dag.
Bob eb Arieta hadden de bus schoongemaakt, maar mijn kaasdingen waren nergens te vinden. We hebben zelfs nog in de vuilnisbak gekeken, daar lagen ze niet en Bob kon het zich ook helemaal niet herinneren. Mijn blikje vond ik later in de koelbox.
Later bedacht Arjen in ene waar ze gebleven waren: bavianen! Dat apentuig!! Die klimmen gewoon de truck in om je lekker dingen te jatten! En daar baalde ik van, want het waren echt heerlijke kaaschipsdingenwurmpjes!!! Maar vooruit. Of het echt bavianen waren geweest weet ik natuurlijk niet zeker, maar het is weer eens wat anders dan wanneer het per ongeluk blijkt weggegooid.
In elk geval, we gingen op tijd naar bed, want de volgende morgen hadden we een game-drive! Welterusten!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
